De twee activiteiten die de bezoekers op de site van de ‘Lacs’ het meest aantrekken, zijn de natuur en de watersport. Dat is prima. Maar wie weet hoe de natuur en het water met elkaar in het huwelijk traden voor het gemeenschappelijke altaar van Froidchapelle (Henegouwen) en Cerfontaine (Namen), om het leven te schenken aan de voornaamste toeristische plaats van Wallonië? Het verhaal van die verbintenis staat geëtst bij het Onthaalcentrum van de ‘Plate Taille’ en is terug te vinden in de panoramatoren ervan.

De bezoekers, die te druk bezig zijn met het aantrekken van hun wandelschoenen of hun badpak, denken er niet dikwijls aan, maar een rondleiding aan de stuwdam van de ‘Plate Taille’ is op zich al een attractie, trouwens de eerste die heel natuurlijk ontstond op de site. Het gaat hier bovendien om de enige Belgische stuwdam waarvan men ook de binnenkant kan bezichten. Men kan tot in het centrum van die dam gaan, in de ondergrondse galerijen, tot aan de waterkrachtcentrale, en aan de hand van een reusachtig schaalmodel de geschiedenis ervan leren kennen en vernemen waarom die meren werden aangelegd.

Zullen we u even in de geschiedenis onderdompelen? Goed. Het aanleggen van die kunstmatige meren begon in 1974, om het niveau van de Samber te regelen, waarvan het debiet tijdens droge periodes tot minder dan één meter per seconde kon dalen en de scheepvaart op het kanaal Charleroi-Brussel erg kon hinderen. Nadat er verscheidene sites werden bestudeerd, viel de keuze op de vallei van de ‘Eau d’Heure’, een riviertje dat ontspringt in een bos in Cerfontaine en in Marchienne-au-Pont in de Samber uitmondt.

Vijf meren, vier stuwdammen

Zo ontstonden de stuwdammen en het meer van de ‘Plate Taille’ – dat met zijn 351 ha of de oppervlakte van zevenhonderd voetbalvelden en zijn inhoud van 68.000.000 m³ het grootste van België is – alsook de vier kleinere meren, die van de ‘Eau d’Heure’ (165 ha), van Falemprise (41 ha), van de ‘Ry Jaune’ (32 ha) en van Féronval (21 ha); de laatste drie zijn uitgerust met een voorstuwdam. Wegens het grote hoogteverschil (45 m) tussen het meer van de ‘Plate Taille’ en dat van de ‘Eau d’Heure’ werd er besloten een waterkrachtcentrale te bouwen. In die tijd was de enige attractie een bezoek aan de hoofdstuwdam, die onder de bevoegdheid van het Waalse Ministerie van Uitrusting en Vervoer viel. Maar eens de meren in 1981 waren gevuld, kwamen de toeristen spontaan naar de oevers ervan. Er ontstonden heel vlug vier clubs op het meer van de ‘Eau d’Heure’ en op dat van de ‘Plate Taille’. Die boden activiteiten aan zoals duiken, zeilen, waterski en jetski. Over de toekomst van de site werd beslist in 1994, toen het Waals Gewest, gesteund door een Europese cofinanciering, besliste er een echt toeristisch oord van te maken. Er ontstonden toen nieuwe faciliteiten, zoals het Aquacenter en het vakantiedorp Landal. Op hun beurt stapten de privé-investeerders mee aan boord…

 www.lacsdeleaudheure.be

WIST U...

waaraan ‘Eau d’Heure’ zijn vreemde naam dankt? Aan een middeleeuwse nachtmerrie. Bij overvloedige regen overstroomde die rivier heel de streek in amper een uur tijd, vóór ze naar haar bedding terugkeerde. Daarom werd ze ‘l’eau qui vient en une heure’ genoemd, wat later werd afgekort tot ‘Eau d’Heure’.