Nieuwe tentoonstellingen

23/05 – 06/12/2015

Stephan Vanfleteren, Charleroi

Laatste tentoonstelling van een cyclus van vijf fotografieopdrachten die in 2010 aangevat werd. Na Bernard Plossu, Dave Anderson, Jens Olof Lasthein en Claire Chevrier heeft het Musée de la Photographie aan Stephan Vanfleteren gevraagd zijn visie op Charleroi te pre­senteren.

Voor Vanfleteren was deze oefening niet helemaal nieuw vermits hij de stad reeds sinds et­telijke jaren bezocht heeft : Charleroi is inderdaad terloops aanwezig op de pagina’s van zijn inmiddels beroemde Belgicum via fotografie of via teksten die de stad verbinden met die an­dere plaatsen, Brussel, Antwerpen, Luik of Oostende. Steden die in zwart-wit de routebeschri­jving vormen van dit vreemde land, om beurten somber en opgewekt, triviaal en schroomvallig, irritant en aandoenlijk.

Charleroi ontsnapt niet aan die indruk, tussen onbehagen en empathie. Het zou elders kun­nen zijn en nochtans is het hier, in die stad die niet ophoudt te herleven, die Vanfleteren tracht te bevatten van boven op een terril of onder de neonlichten van een café waar de vereen­zaamden elkaar uitgeleide doen op het einde van de nacht : Vanfleteren, zowel medeplichtige als getuige, duikt er in onder maar neemt niets mee zonder toestemming. Al die foto’s zijn de vrucht van lange omzwervingen, geduldige gesprekken, uitgewisselde blikken.

Geen beschuldigend portret noch een pleidooi, het Charleroi van Vanfleteren geeft de kwet­suren weer, de weerstand en de solidariteit van een stad die weet dat ze weldra een afspraak heeft met zichzelf.

Stephan Vanfleteren (1969, Kortrijk)

Studeerde fotografie in Sint-Lukas Brussel (1988-1992).

Werkte van 1993 tot 2009 als freelance fotograaf voor de krant De Morgen maar bleef veel tijd investeren in eigen projecten. Hij is gespecialiseerd in zwart-witportretten en langdurige reportages in binnen- en buitenland. Hij werkt momen­teel vooral voor buitenlandse kranten en tijdschriften. Stephan Vanfleteren is medeoprichter van Uitgeverij Kannibaal/Hannibal en werkt er als artdirector. Sinds 2010 is hij ook gastdocent aan het KASK (Koninklijke Academie voor Schone Kunsten) in Gent.

MICHEL COUTURIER,

Il y a plus de feux que d’étoiles (er zijn meer lichtjes dan sterren)

Commerciële centra in de periferie van grote steden, parkings en industriële zones, gebeton­neerde plaatsen tussen gebouwen in de randstad, zijn de plaatsen die de overpeinzingen van Michel Couturier voeden.

Met beton overdekte steriele ruimtes, banaal tussen de verticalen van de straatlantarens en de horizontalen van de geëffende plekken met gesnoeide vegetatie, niets lijkt minder natuurlijk dan deze utilitaire, vaak provisorische ruimtes, gelieerd aan een consumentistische activiteit. In hun nachtelijke of zondagse zinledigheid lijken ze nog beter symbool te staan voor een verlor­en sociaal weefsel van de 21° eeuwse mens: agora’s waar geen debat meer zal plaatsvinden, centrum van een verwoeste en getemde natuur. Deze beveiligde ruimtes getuigen ‘s nachts paradoxaal genoeg van een blijvende angst zoals destijds het woud voor onze voorouders.

“Misschien heb ik de malaise in vraag willen stellen die ik ervaar wanneer ik me er bevind. Of eerder het gevoel dat op dergelijke plekken, meer dan elders, met meer intensiteit vragen gesteld worden, vragen die betrekking hebben op de persoonlijke band met de ruimte of ook nog met het gevoel van vrijheid, alsof de maatschap­pij, maar vooral ons lot, onze levenswijze, zich daar op een helderder en heftiger manier open­baren” schrijft Michel Couturier in dit verband.

Daarom isoleert hij zinnen in een mythologisch verhaal*, herwerkt ze en, zoals de ondertiteling van een film, plaats hij ze, als een contrapunt, op de beelden. Het zijn ook werktuigen, wapens om de malaise te bezweren en de plaatsen te naderen.

Er zijn meer lichtjes dan sterren riep de zeevaarder zonder kompas uit met voor zich de licht­en van onze steden die hem beroofden van de sterrenbeelden om hem op de kliffen te doen stranden.

Michel Couturier (1957) woonde respectievelijk in Luik en Rijsel en heeft actueel zijn uitvalsbasis in Brussel. Voor zijn artistiek werk gebruikt hij fotografie, video en tekening in relatie tot beeldhouwkunst, architectuur en de pub­lieke ruimte. Sinds 2001 behandelt hij kwesties met betrekking tot de stad en haar buitenwijken, vaak in verband met de mythologie en haar overblijfselen in het hedendaagse landschap. Hij heeft tentoongesteld in Brussel, Gent, Antwerpen, Rijsel, Roubaix, Tourcoing, Marseille, Parijs, Genève, Montre­al, Rotterdam, Berlijn en Valencia. Werken van hem zijn opgenomen in meerdere openbare collecties waaronder die van de BNF, het Stedelijk Museum, de Federatie Wallonië-Brussel, de Provincie Henegouwen.

IN/OUT, Ontmoeting tussen architectuur en fotografie

Maud Faivre, Pierre Liebaert, Rino Noviello, Zoé van der Haegen

De architectuur, getuige van een stad in verandering, is aanwezig in het hart van Mons 2015, en zal er een van de meest langdurende sporen van blijven. Sinds 2012 doorkruisen Maud Faivre, Pierre Liebaert, Zoé Van der Haegen, fotografen, en Rino Noviello, videokunstenaar, met als coördinator de architect Marc Mawet, de bouwwerven om verslag uit te brengen van de urbanistische, landschappelijke en architecturale wijzigingen in Bergen.

In/Out schenkt ons een blik op de artistieke dimensie van hun werk via een selectie beelden die, bevrijd van hun verwijzingen naar de werven die werden opgevolgd, bij elkaar passen en op elkaar inspelen om zo aanspraak te maken op een sterk, autonoom en gemeenschappelijk verhaal.

In dit verband preciseert Marc Mawet, curator van de tentoonstelling: “Eerder dan de beelden te kiezen per bouwwerf en deze te groeperen per artiest, hebben wij bij de opstelling geopteerd voor het samenstellen van reeksen waarbij de onderwerpen en de auteurs door elkaar lopen.

Het “zich op de achtergrond plaatsen” betekent niet het zichzelf wegcijferen maar verduidelijkt in tegendeel het engagement.”

Maud Faivre (Saint-Claude, Frankrijk, 1986) woont en werkt in Brussel. Aan de école La Martinière de Lyon be­haalde zij een diploma in de toegepaste kunsten, specialisatie textieldesign, waarna zij fotografie studeerde aan de Ecole Supérieure des Arts “Le 75” in Brussel. Zij is lid van het fotografencollectief La Grotte.

Pierre Liebaert, geboren in Bergen in 1990, behaalt in 2011 het diploma fotografie aan de Ecole Supérieure des Arts “Le 75” in Brussel. Hij woont en werkt in Brussel.

Geboren in 1977 in Cambridge (G.B.), woont en werkt Zoé Van der Haegen in Brussel. Zij behaalt een licentie Pol­itieke Wetenschappen aan de ULB en werkt daarna in de sociale sector in Brussel. In 2011 behaalt zij een Master in de fotografie aan La Cambre (Ecole Nationale Supérieure des Arts Visuels) te Brussel.

Sindsdien streven deze drie fotografen een persoonlijk artistiek werk na en participeren zij aan verschillende fotografieopdrachten. Hun werk wordt regelmatig tentoongesteld in diverse Belgische en buitenlandse steden.

Rino Noviello, beroepsfotograaf en oprichter van het agentschap Picturimage, verdeelt zijn tijd tussen artistieke projecten en opdrachten (portret, architectuur, reportage en studio). De kern van zijn werk is poëzie, mysterie en engagement. Zijn belangrijkste preoccupaties zijn strijden voor een levende en vrije kunst, de diversiteit van de blik en van de onderwerpen exploreren. Regelmatig is hij de drijvende kracht achter vormingssessies die de gelegenheid bieden kunst in contact te brengen met technologie en cultuur en realiseert hij documentaires waarbij hij maximaal gebruik maakt van de videofunctie van fototoestellen.

www.noviello.be